Een eer voor de farao

‘Sneller! Sneller!’
De zweep striemde over zijn rug. Hij dacht niet dat er op zijn lichaam nog een gevoelig stukje huid over was en toch zette de aanmoediging hem harder aan het werk. Hij tilde en sleepte en dat alles in de niet aflatende zon.
Om hem heen klonk het gekreun en het incidentele gekerm van zijn broeders. Zwepen knalden in de lucht. In de verte zag hij de Nijl schitteren, als een fata morgana. Hij bleef niet staan om ernaar te kijken. Hij wist wel beter. Die eerste vijfentwintig zweepslagen had hij nog kunnen tellen.
Moeizaam liep hij omhoog. Voor- en achter hem liepen de anderen. Aan de andere kant gingen ze weer naar beneden, wist hij. Daar zou hij straks ook lopen.
Een eer was het, hadden de Egyptenaren gezegd. Een eer om mee te werken aan de bouw van een piramide, de eeuwige rustplaats van de farao.

Advertenties

Je bent zo oud als je je kleedt

‘Mam, daar ben je echt te oud voor!’
‘Weet je dat wel zeker, liefje? Ik vind het nog wel kunnen, hoor.’
Moeder draaide heen en weer voor de spiegel. Met getuite lippen bekeek ze zichzelf. Haar ogen samengeknepen, alsof ze daardoor het geheel beter kon beoordelen.
Vol walging keek Maartje naar de knalgele korte broek en het rode topje met spaghettibandjes waar de afkorting YOLO op stond. Het zou haar wél staan en zij was vijftien!

Nog niet zo lang geleden interesseerde het haar niet welke kleren haar moeder aanhad. Ze had slechts oog voor de broodtrommel, die elke schooldag voor haar klaarstond en voor de schone was in haar kast. Totdat de school een bonte avond organiseerde, waaraan zij meedeed. Haar moeder kwam kijken.
‘Het is bij je moeder zeker ook bonte avond,’ had Petra gezegd. Ze lachte en alle meisjes uit de klas lachten mee. Maartje had gefronst, naar haar moeder gekeken en gevraagd: ‘Wat bedoel je?’
Petra kreeg de slappe lach. Toen ze wegliep fluisterde ze, net luid genoeg voor haar om te horen: ‘Maartje heeft haar kledingstijl dus niet van vreemden.’
Moeder droeg die avond een bloemetjesjurk uit de Divided-collectie van H&M. Als ze bukte, kon je haar billen zien, maar dat was Maartje eerder nog niet opgevallen.
Ze was het voorval alweer vergeten, toen ze maandagochtend op school kwam.
‘Heb je je moeder om advies gevraagd, Maartje?’ vroeg Petra.
Zo ging het vervolgens iedere dag. Ook als Petra niets zei, wist ze dat haar kleren niet goed waren door de manier waarop de meiden naar haar keken. Haar vriendin Anna zei na anderhalve week: ‘Sorry, ik kan vandaag niet met je mee. Petra vroeg of ik met haar en de meiden meega naar het centrum.’ Ze durfde Maartje niet aan te kijken.

‘Mem …’
Moeder draaide zich om naar haar dochter. Maartje gebruikte alleen het Friese woord voor mam als er echt iets mis was. Dat deed ze al sinds ze een kleine meid was en ze nog in Friesland woonden. ‘Wat is er, liefje?’
‘Het kan echt niet hoor, wat je aanhebt.’ Ze wrong haar handen samen. ‘Het maakt mij niet uit, hoor,’ ging ze verder, ‘maar op school …’
Moeder ging naast Maartje op bed zitten, ving haar blik en zei: ‘Wat is er op school gebeurd?’
Na één keer diep ademhalen gooide ze het eruit. Alles. Ook de rotopmerkingen die Petra over haar moeder had gemaakt. Tranen liepen over haar wangen.
Toen ze klaar was, omarmde moeder haar stevig en gaf een kus op haar wang. Daarna ging ze voor de spiegel staan, tuitte haar lippen, kneep haar ogen samen, draaide heen en weer en zei: ‘Je hebt gelijk.’
Met grote ogen keek Maartje toe hoe moeder alle kleren uit de kast pakte en op bed smeet.
‘Help je me?’
Moeder paste elk kledingstuk en zij gaf haar oordeel. Pinterest hielp hen te bepalen wat er voor veertigjarigen in de mode was. Daarna was Maartje zelf aan de beurt. Aan het eind van de middag brachten ze vier zakken met kleding naar de kringloopwinkel.
‘Het wordt tijd dat we gaan winkelen,’ zei moeder tijdens het eten.
Maartje glimlachte en knikte. ‘Morgen?’

Maandag kwam ze op school in haar knalgele korte broek en witte T-shirt, waar met grote letters YOLO op was gedrukt. Hoewel de praatjes van Petra niet direct stopten en ze nog geregeld gegiechel hoorde, voelde zij zich steeds minder aangesproken.
Het uitmesten van de kledingkasten werd een jaarlijks ritueel van Maartje en haar moeder, al had die niet dezelfde betekenis als de eerste keer.

Lees verder

X

Voor onbepaalde tijd zal ik niet actief zijn.
Ik merk dat ik niet alleen moeite heb met schrijven, maar ook met delen. Niet zozeer de onzekerheid, als wel de desinteresse.
Ik wil kijken of ik me kan concentreren op een bundel. Daar heb ik ook nieuw, ongelezen werk voor nodig. Zodoende is het grootste gedeelte van mijn website stefanieswereld leeggehaald.
Ik weet ook niet of en wanneer er weer iets bij komt.
Mochten er mensen zijn met Instagram die mij willen volgen, daar ben ik nog wel (minimaal) actief: @stefanieswereld

Bedankt voor alle interesse, steun en lieve reacties. ❤

X

Dagboek van een tiener, met de mijmeringen van een vrouw

Tijdens een opruimstorm kwam ik mijn oude gedichten tegen. Tienergedichten, die voor mij een uitlaatklep waren. Na alle gedichten herlezen te hebben, maakte ik een selectie die ik graag wilde houden. De rest heb ik verscheurd en ligt ondertussen op de oud-papier-vuilnisbelt.
Het waren er niet veel, maar de gedichten die ik hield wilde ik graag bundelen. Ik begon aan het binnenwerk en had ideeën voor de cover. Tijdens het herschrijven van de gedichten bedacht ik mij dat ik nog wel meer gedichten had -met hetzelfde thema- die ik erbij kon bundelen. Deze gedichten waren echter van 2017/2018. Zo werd de titel Dagboek van een tiener verlengd met met de mijmeringen van een vrouw. 

De tekeningen op de voorkant heb ik zelf gemaakt met Adobe Illustrator. Een kleine cactus voor het kleine meisje dat ik toen was, en nu nog in me heb. De grote cactus voor de volwassen vrouw en het kleine meisje dat te snel groot moest worden. De stekels voor mijn frustratie, boosheid, somberheid, mijn grens, mijn bescherming.

Vandaag kreeg ik mijn bundel thuisgestuurd. 😍 Het is een boekje om te koesteren. Ik ben blij met het resultaat, al zal ik het boekje niet gauw met een lach op mijn gezicht doorlezen. Daar was het ook niet voor bedoeld.

 

img_0722

Laatste foto is een gedicht dat ik als tiener schreef, een paar weken geleden is-ie herschreven.

Let me know!

Let me know!!! –

Ben in twijfel; eind dit jaar/begin volgend jaar wil ik graag een bundel van mezelf uitgeven (met de bedoeling dat anderen ‘m ook kunnen kopen). Een bundel waarin zowel verhalen als gedichten staan is niet heel gebruikelijk, volgens mij, dus nu is de vraag: welke wil ik uitgeven? Een gedichtenbundel zou niet heel dik worden, ik heb meer korte verhalen. Daarbij kan een korte verhalen bundel zonder thema, terwijl dat met gedichten moeilijker is.

Ik zit dus met mijn 💆🏻‍♀️(maar dan niet zo ontspannen als deze hier). En toen dacht ik; daar kunnen mijn lezers mij bij helpen! Wat vinden jullie leuk/mooi? Wat zouden jullie kopen? Is zelfs een e-book nog beter? En: heb je misschien zelfs nog andere ideeën? LET ME KNOW! 🖋

Dat geloof je niet

Vorig jaar heb ik samen met Marianne Luinstra een project opgezet. We wilden een bundel samenstellen van korte fantasy/surrealistische verhalen met maximaal vijftien schrijvers. Met het uiteindelijke doel met het manuscript naar Boekscout te gaan en te duimen dat ze dit wilden uitgeven. En raad eens – je raad het al – we hebben een contract!
Vorig jaar september zijn alle verhalen ingeleverd en naar onze persoonlijke eindredacteur gegaan (Lennie de Man van Perfect Verwoord). Zij heeft hard gewerkt om van alle vijftien losse verhalen één geheel te maken en is voor ons allemaal naar Soest afgereisd voor een eerste indruk met de Boekscout. Het manuscript was intussen al geaccepteerd en Lennie (en Misha van Merkom) kwamen met de volgende feedback thuis:

Inhoudelijk over ons manuscript
Vijftien compleet verschillende verhalen. Ze namen ons mee in mooie avonturen. Het ene verhaal ontroerend, het andere zou zo maar eens echt kunnen gebeuren. Andere verhalen brachten ons in andere werelden, maar allemaal zijn ze heerlijk om te lezen. Juist doordat ze in verschillende stijlen zijn geschreven, brengt ieder verhaal iets nieuws, verrassends en unieks. Stuk voor stuk zijn ze een genot om te lezen.

img_0325


Nu in de winkel van  Boekscout.

Maandenlang hard gewerkt en eindelijk kunnen we onszelf auteur noemen, vanaf vandaag is ons boek te koop bij Boekscout.

Het bevat 14 zeer uiteenlopende verhalen van 15 schrijvers, allemaal met als overkoepelend thema: fantasy/surrealisme. De verhalen bevatten tussen de 1500-3000 woorden.

Lees; lach; huil; zwijmel; schrik; walg; zweef; grinnik; schreeuw; dans; het kan allemaal. Ontdek jij het ook?